We wrześniu ubiegłego roku rozstrzygnęliśmy II edycję Ogólnopolskiego Konkursu Na Reportaż Radiowy im. Ireny Linkiewicz „Po Prostu Człowiek” organizowanego przez Radio Zachód.
Na specjalnej Gali z udziałem nominowanych dziennikarzy, członków Jury, syna naszej patronki Ireny Linkiewicz – Adama i zaproszonych gości ogłosiliśmy werdykt. Członkowie naszego Jury to mistrzowie reportażu radiowego: Anna Sekudewicz, Janina Jankowska, Irena Piłatowska, Jan Smyk i Cezary Galek. Co kilka tygodni prezentujemy na antenie jeden nagrodzony albo wyróżniony reportaż. Zaczęliśmy od pierwszej nagrody, która trafiła do Michała Słobodziana z Polskiego Radia PIK za reportaż „Plan B”. Później były kolejne.
Przed nami nagroda druga nagroda w konkursie, która trafiła do rąk Agnieszki Czyżewskiej-Jacquemet z Polskiego Radia Lublin za reportaż pt. ”Duszy co raz mniej”.
Agnieszka Czyżewska-Jacquemet jest szefową reportażu w Polskim Radiu Lublin. W 1995 ukończyła historię sztuki na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Od 1993 roku związana jest z lubelską rozgłośnią. Uważna ze jedną z głównych przedstawicielek Lubelskiej Szkoły Reportażu. W swoich pracach na pierwszym planie stawia zawsze bohatera poszukując równocześnie własnych rozwiązań formalnych i adekwatnych środków radiowego wyrazu.
Swoją wiedza i doświadczeniem dzieli się ze studentami oraz młodszymi kolegami miedzy innymi jako coach w projekcie Ake Blomstrom Prix Europa Masterclass. Prowadzi zajęcia z audiodokumentu dla magistrantów kierunków medialnych UMCS w Lublinie. Jest przedstawicielem Polski w Project Grupie, która pod patronatem EBU ustala merytoryczny kontent Audio Storytelling Festival.
Ważniejsze nagrody
2014 – Złoty Melchior- Radiowy Reportażysta Roku
2015 – Grand Press
2017 – Prix Bohemia
2019 – Prix Europa
2010, 2018, 2020 – Srebrny Melchior – Radiowy Reportaż Roku
2022 – Silver Medal URTI
O reportażu:
Duszy coraz mniej, taka pustka, kurz i wszystko w nieładzie… te słowa tylko z pozoru dotyczą opuszczonego budynku kościoła, w którym pan Piotr opowiedział o krzywdzie doznanej od zaprzyjaźnionego z rodziną kapłana. Ale nie tylko o budowlę tu chodzi… Jak wygląda dusza dziecka, które przez lata było wykorzystywane przez osobę duchowną o dużym autorytecie moralnym? Jaki jest obraz kościoła, który ma trudności ze zdecydowanym i szczerym rozliczeniem sprawców.
