Prawosławni obchodzą Przemienienie Pańskie [AKTUALIZOWANY]

1. Święte miejsce

Góra Grabarka, z małą cerkwią na wzgórzu i założonym w 1947 r. żeńskim klasztorem, to święte miejsce dla prawosławnych w Polsce. Ma dla nich takie znaczenie, jak Częstochowa dla katolików.

Dalsza część tekstu pod grafiką

Nazywana jest wzgórzem krzyży, co wiąże się z tradycją przynoszenia przez wiernych krzyży wotywnych, pozostawianych na Grabarce w różnych intencjach. Przez lata przyniesiono ich tysiące.

Jak co roku, część wiernych przybyła na święto Przemienienia Pańskiego na Grabarce w pieszych pielgrzymkach. Już od poniedziałku do sanktuarium docierały zorganizowane grupy pątników nie tylko z różnych miejscowości województwa podlaskiego (w tym z Białegostoku, Sokółki, Bielska Podlaskiego, Hajnówki czy Siemiatycz), ale też np. z Warszawy czy z Jabłecznej (Lubelskie).

2. Prawosławni obchodzą Przemienienie Pańskie

W Cerkwi prawosławnej dziś (19 sierpnia) Przemienienie Pańskie w tradycji ludowej nazywane „Spasa”. Główne uroczystości tradycyjnie odbędą się na Świętej Górze Grabarce.

Główna świąteczna liturgia pod przewodnictwem arcybiskupa lubelskiego i chełmskiego Abla rozpocznie się o godz. 10.

3. W Przemienienie Pańskie Cerkiew upamiętniła rocznicę odnalezienia Krzyża Pańskiego

Na Świętej Górze Grabarce k. Siemiatycz (Podlaskie) odbyły się w środę (19 sierpnia) główne obchody prawosławnego święta Przemienienia Pańskiego. Podczas uroczystości Cerkiew upamiętniła jubileusz 1700 lat od odnalezienia Krzyża Pańskiego. W sanktuarium są tysiące krzyży przyniesionych przez wiernych.

Głównej liturgii przy ołtarzu polowym przewodniczył – pod nieobecność zwierzchnika Cerkwi w Polsce metropolity Sawy – ordynariusz prawosławnej diecezji lubelsko-chełmskiej abp Abel, w asyście innych hierarchów Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego (PAKP). 

Uczestniczyli w niej też m.in. przedstawiciele władz państwowych i samorządowych. 

Polska Cerkiew upamiętniła podczas tych uroczystości jubileusz 1700 lat od wydarzenia opisywanego jako odnalezienie Krzyża Pańskiego. Przypisuje się to cesarzowej Helenie, matce cesarza Konstantyna Wielkiego; dzięki jej staraniom udało się odnaleźć ten krzyż w Jerozolimie. To z tym wydarzeniem związane jest chrześcijańskie Święto Podwyższenia Krzyża. 

We wtorek wieczorem, gdy rozpoczęły się obchody na Grabarce – poświęcony i ustawiony tam został pamiątkowy krzyż z okolicznościową inskrypcją przypominającą o wydarzeniach z 326 roku. 

W przesłaniu skierowanym do wiernych metropolita Sawa podkreślił, że jubileusz obchodzony jest właśnie na Grabarce – wzgórzu krzyży przynoszonych tam od lat przez wiernych. 

W ten sposób Święta Góra Grabarka stała się Taborem (Góra Tabor to w tradycji chrześcijańskiej miejsce Przemienienia Pańskiego – PAP) dla wielu pokoleń naszej Cerkwi. Przynosimy tu krzyże jako znaki naszej wiary, nadziei i zwycięstwa

– napisał abp Sawa. 

Jak mówił w homilii – również nawiązując do obchodzonego jubileuszu – ks. Adam Magruk, wikariusz stołecznej parafii prawosławnej Hagia Sophia, „las krzyży” na Grabarce to „tysiące znaków wiary, nadziei i ludzkiego wołania ku Bogu”. Nazywał sanktuarium „podlaskim Taborem”. 

Każdy przyniesiony w to miejsce krzyż jest jak osobista Jerozolima, jak osobisty Tabor. Każdy krzyż to historia konkretnego człowieka, konkretnej rodziny, modlitwa zapisana w drewnie. Prośba o zdrowie, znak przemiany życia, dziękczynienie lub też ciche wołanie serca (…). Ten ocean krzyży jest jak jedna wielka księga ludzkich losów zapisana nie atramentem lecz wiarą, cierpieniem, nadzieją, a niejednokrotnie potokami łez

– mówił duchowny. 

Jak mówił, „krzyż jest zbroją Cerkwi” ale – jak zaznaczył – ta zbroja coraz częściej uwiera współczesny świat.

Który krzyżem niejednokrotnie gardzi i krzyż odrzuca, nie chce go blisko siebie, traktując jako zbyteczne wezwanie do przemiany życia

– powiedział ks. Magruk. 

Apelował do wiernych o przemianę.

Święta Helena nie odnalazła krzyża dlatego, że była wielka, lecz dlatego, że była cierpliwa i pokorna. My również nie jesteśmy tutaj dlatego, że jesteśmy święci lecz dlatego, iż przemieniając swoje życie pragniemy nimi (świętymi) zostać

– dodał. 

Według szacunków policji wiernych uczestniczących w środowych uroczystościach było ok. 2 tys.; od poniedziałku było to łącznie ok. 6 tys. osób. Nie było utrudnień na drogach dojazdowych i parkingach, gdzie ruchem kierowała młodzież z obozu roboczego na Grabarce. 

Główne zadania jego uczestników to uporządkowanie rozległego terenu, przygotowanie parkingów, gotowanie dla gości i pielgrzymów. W czasie uroczystości młodzież wypełnia zadania służb porządkowych, np. pomaga pielgrzymom w nalewaniu wody z cudownego źródła u podnóża góry, obsługuje kuchnię polową, reguluje ruch aut i pieszych pątników. 

Grabarka to najważniejsze w Polsce cerkiewne sanktuarium, ma takie znaczenie dla prawosławnych jak Jasna Góra dla katolików. Jest tam żeński klasztor pw. św. Marty i Marii i mała cerkiew na wzgórzu. Historycznie wiąże się z tym miejscem kult ikony Spasa Izbawnika (w jęz. starosłowiańskim – Zbawiciela), którą w XIII w. przenieśli w okolicę dzisiejszej Świętej Góry mnisi z Mielnika, by uchronić przed niebezpieczeństwem w czasie najazdów tatarskich. W czasie wojennej zawieruchy ikona zaginęła. 

Tradycja pielgrzymowania w to miejsce sięga 1710 r. Wówczas jeden z okolicznych mieszkańców doznał objawienia, że wszyscy, którzy tam dotrą, zostaną uratowani od panującej wtedy epidemii cholery. Jak głosi przekaz, ci, którzy przybyli na Grabarkę i ustawili tam krzyż, zaczęli zdrowieć. Najliczniejsze pielgrzymki zaczęły przybywać tam po II wojnie światowej, gdy główne sanktuaria prawosławne na ówczesnym terytorium Polski znalazły się w granicach ZSRR.