Wzrost w porównaniu z listopadem, gdy roczna stopa inflacji wynosiła 5,1 proc., był wyższy, niż przewidywali analitycy. Jak wskazał ONS, do wzrostu inflacji przyczyniły się zwłaszcza rosnące ceny żywności – o 4,2 proc. w ujęciu rok do roku, najbardziej od 2013 r. – oraz energii, mebli, odzieży, usług gastronomiczno-hotelowych i używanych samochodów. Do pewnego stopnia zostało to osłabione przez ceny paliw, które się ustabilizowały, natomiast przed rokiem o tej porze drożały.
Stopa inflacji jest znacznie powyżej celu inflacyjnego Banku Anglii, który wynosi 2 proc. Bank Anglii w swojej ostatniej prognozie z grudnia przewidywał, że szczyt inflacji nastąpi w kwietniu, gdy dojdzie ona do poziomu 6 proc., jednak w związku z danymi przedstawionymi przez ONS niektórzy ekonomiści przewidują, iż osiągnie ona nawet 7 proc. Oznaczałoby to niemal wyrównanie poziomu z marca 1992 r., gdy inflacja wyniosła 7,1 proc.
Szybszy niż się spodziewano wzrost inflacji zwiększy presję na Komitet Polityki Monetarnej (MPC) Banku Anglii, by podczas posiedzenia w lutym jeszcze raz podniósł stopy procentowe. W grudniu MPC podniósł główną stopę procentową z rekordowo niskiego poziomu 0,1 proc., na którym pozostawała od początku pandemii koronawirusa, do 0,25 proc. Teraz analitycy spodziewają się, że podniesiona zostanie do 0,5 proc.
We wtorek ONS poinformował, że pod koniec zeszłego roku wzrost płac w Wielkiej Brytanii nie nadążał za wzrostem cen – w okresie od września do listopada włącznie zrównały się one, ale przy uwzględnieniu danych tylko za listopad realna płaca spadła o 1 proc. w porównaniu z poziomem sprzed roku.
