Zmarł pisarz i tłumacz Ignacy Karpowicz, laureat Paszportu „Polityki” w 2011 roku za powieść „Balladyny i romanse”. Miał 50 lat.
Uważany za jednego z najlepszych pisarzy młodego pokolenia, debiutował w 2006 roku powieścią „Niehalo”, za którą został nominowany do Paszportów „Polityki”. Wydał też, tłumaczone na wiele języków, powieści: „Cud”, „Gesty”, „Ości” i „Sońka”. Był pięciokrotnie nominowany do Nagrody Literackiej Nike.
Jego książka „Ości” została finalistką Nagrody w 2014 i otrzymała nagrodę w plebiscycie czytelników. Odbierając wyróżnienie, Ignacy Karpowicz powiedział Polskiemu Radiu, że „Wygrana to dla niego docenienie żmudnej pracy, gdyż dla tego dzieła poświęcił ostatni okres swojego życia”.
Pisarz posługiwał się oryginalnym stylem, cenionym przez czytelników i krytyków literackich. Był też tłumaczem literatury pięknej z języka angielskiego, hiszpańskiego i amharskiego. W 2011 roku otrzymał tytuł Honorowego Ambasadora Województwa Podlaskiego.
Urodzony w 1976 roku w Białymstoku, ukończył tamtejsze I Liceum Ogólnokształcące im. Adama Mickiewicza, a potem studiował na Międzywydziałowych Indywidualnych Studiach Humanistycznych na Uniwersytecie Warszawskim. W 2007 roku został stypendystą projektu Homines Urbani w krakowskim Stowarzyszeniu Willa Decjusza. Zajmował się głównie iberystyką i afrykanistyką. Wiele podróżował, był w Egipcie, Nubii i Etiopii, przez kilka lat mieszkał w Kostaryce. Do kraju wrócił w 2006 roku, zamieszkał na wsi na Podlasiu, gdzie dalej tworzył.
Był współautorem filmu dokumentalnego z 2012 roku „Sztuka znikania” w reżyserii Bartka Konopki i Piotra Rosołowskiego.
W 2021 roku ukazała się kolejna powieść Ignacego Karpowicza „Cicho, cichutko”, a trzy lata później „Ludzie z nieba”, inspirowana życiorysami Franciszka Żwirki i Stanisława Wigury.
