Pod Grunwaldem (woj. warmińsko-mazurskie) rozpoczyna się w sobotę (22 sierpnia) kolejna edycja badań archeologicznych. Tegoroczne poszukiwania prowadzone przez detektorystów i archeologów mają skupić się na głównym polu bitwy z 1410 roku.
Badania przy pomocy wykrywaczy metali będzie prowadzić przez najbliższy tydzień około 40 członków stowarzyszeń eksploracyjnych oraz współpracujących z nimi archeologów i muzealników.
Chcemy uzupełniać luki w centralnej części pola bitwy, które dzięki naszym wcześniejszym wieloletnim badaniom mamy już dość precyzyjnie określone
– powiedział PAP dyrektor Muzeum Bitwy pod Grunwaldem Szymon Drej.
Poszukiwania skupią się na głównym polu bitwy. Sprawdzone zostaną m.in. nieprzebadane dotąd tereny na zachód i północ od pobojowiska, a także wybrane miejsca badane już w poprzednich latach.
Pierwszy etap tegorocznych prac został przeprowadzony w marcu w okolicach wsi Leszcz. Według historyków w tym rejonie mogło znajdować się miejsce postoju wojsk polsko-litewskich, które rozbiły obóz podczas marszu w kierunku Dąbrówna. Odkryto tam m.in. monetę tatarską z początku XV w. oraz zarejestrowano nowe stanowisko archeologiczne z okresu wpływów rzymskich.
Badania archeologiczne na polach Grunwaldu odbywają się systematycznie od 2014 r. Podczas minionych sezonów skupiały się one głównie na określeniu obszaru, na którym toczyły się walki wojsk polsko-litewskich z zakonem krzyżackim. Przy pomocy wykrywaczy metali sprawdzono setki hektarów użytków rolnych.
Punktem odniesienia do weryfikacji obszaru, na którym rozegrała się bitwa, była kaplica pobitewna wzniesiona w 1411 r. Pochowano przy niej szczątki około 250 poległych. Nie odnaleziono natomiast grobów pozostałych osób, które zginęły.
Jednym z efektów dotychczasowych prac było ustalenie zasięgu pobojowiska. Wyznaczono miejsca na mapie, w których odkryto duże zagęszczenie artefaktów związanych z bitwą, co wskazywało na intensywność prowadzonych tam walk.
Z ustaleń badaczy wynika, że obie armie były ustawione przed bitwą między Grunwaldem a Łodwigowem; główne walki toczyły się wzdłuż drogi łączącej te wsie. Prowadzone prace potwierdziły też, że obóz krzyżacki znajdował się w miejscu, w którym potem na polecenie wielkiego mistrza Henryka von Plauena wzniesiono kaplicę pobitewną.
Najcenniejsze z pozyskanych podczas badań militariów trafiły po konserwacji na muzealną wystawę. Najczęstszymi znaleziskami były groty bełtów i strzał, ostrogi czy elementy rzędu końskiego. Odkryto też topory bojowe, fragmenty mieczy, rękawic pancernych i okuć pasów, a także krzyżackie i jagiellońskie monety. Wśród pozyskanych artefaktów są też zapony do spinania krzyżackich płaszczy z napisem „Ave Maria” oraz średniowieczny tłok pieczęci z wizerunkiem pelikana karmiącego krwią swoje młode.
