O nagrodzonej audycji.
Opowieść o rodzinie poddanej presji depresji. Jest ona, szczególnie wśród dzieci i młodzieży, prawdziwą chorobą cywilizacji i źródłem niewyobrażalnych nieszczęść. Do tego trudno rozpoznawalna i niestety jeszcze w dalszym ciągu społecznie wstydliwa, medialnie mało popularna. Sprzyja jej również tzw. cywilizacyjny wyścig szczurów i globalizacja, zatracające tradycyjne bliskie kontakty międzyludzkie szczególnie w rodzinie.
Bohaterowie audycji mieszkają w jednym z lubuskich miast. Jak wspomina Iwona, mama Nadii, była ona wesołym i beztroskim dzieckiem. Ojciec potwierdza, dodające podobnie jak on, jest bardzo wrażliwa na życie. Nie sądził, więc, że pierwsze drobne problemy, są początkiem stanu, który w przyszłości doprowadzi do poważnego kryzysu córki i w konsekwencji całej rodziny. Życie poddało ich próbie, w której stawką jest nie tylko szczęście Nadii, ale również jej życie.
Złe relacje z rówieśnikami były pierwszymi symptomami depresji niezauważonymi przez rodziców i nauczycieli. Utrwalenie tej sytuacji doprowadziło do pierwszych nieporadnych prób samobójczych. Okazało się, że nie tylko Nadia, ale i cała rodzina musi zmierzyć się z chorobą. Ta próba trwa do dziś. Chcą dzielić się swoimi doświadczeniami z innymi rodzicami i dziećmi, aby oszczędzić im tego, co przez lata było udziałem ich samych. Twierdzą, że gdyby wiedzieli… można było wielu nieszczęść uniknąć. Jest również nadzieja, że nie wszystko stracone i wiele dzięki miłości i cierpliwości można jeszcze naprawić.
Jak podaje Agnieszka Czechowska, psycholożka i terapeutka, kierowniczka Ośrodka Rehabilitacji Socjopsychiatrycznej w Otwocku, gdzie przebywała również Nadia, depresja w okresie dojrzewania wiąże się z wieloma dynamicznie przebiegającymi zmianami: hormonalnymi, rozwojem nowych funkcji poznawczych, znaczącym poszerzeniem kontaktów społecznych i podejmowaniem nowych ról społecznych, a także usamodzielnianiem się od rodziców. Zmiany te, wymagające uruchomienia wszystkich zdolności adaptacyjnych, wywołują wiele obaw i typową huśtawkę emocji i nastrojów. Doświadczane w tym okresie trudności i porażki przyczyniają się niekiedy do wytworzenia się zniekształconego, zaburzonego obrazu własnej osoby.
Nagrody Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich są wzorowane na słynnej amerykańskiej nagrodzie Pulitzera i przyznawane od 1992 roku corocznie w kilku kategoriach autorom tekstów prasowych, audycji radiowych, programów telewizyjnych oraz fotografii prasowych wyróżniających się rzetelnością, wartością informacyjną i najwyższymi walorami jakościowymi. Celem przedsięwzięcia jest promocja gatunków dziennikarskich, które służą poznawaniu i rozumieniu faktów i problemów otaczającego nas świata.
Posłuchaj nagrodzonej audycji.
UWAGA
Jakie zachowania nastolatka powinny być wskazaniem do szukania pomocy?
– zmiana w zachowaniu dziecka (np. z osoby aktywnej, towarzyskiej dziecko staje się wycofane, przestaje angażować się w rzeczy, które wcześniej sprawiały mu przyjemność)
– odczuwa smutek, przygnębienie (szczególnie gdy trwa dłużej niż 2 tygodnie)
– częste rozdrażnienie, huśtawka nastrojów
– nie ma przyjaciół i relacji rówieśniczych
– skarży się na problemy ze snem, z koncentracją
– nie widzi przyszłości, wypowiada zdania typu „nic nie ma sensu”
– odmawia uczestnictwa w zajęciach szkolnych
– miewa różne dolegliwości bólowe lub objawy somatyczne, które nie mają przyczyny fizycznej
Powyższe objawy nie muszą oznaczać choroby psychicznej czy zaburzenia, które wymaga pomocy psychologicznej lub psychiatrycznej. Warto jednak skonsultować swoje niepokoje ze specjalistą. Czekanie aż nastolatek „wyrośnie” z problematycznych zachowań może tylko utrwalić trudności.
Gdzie szukać pomocy?
– pedagog/psycholog szkolny, Poradnia Psychologiczno- Pedagogiczna
– Poradnie Zdrowia Psychicznego i Poradnie Psychologiczno- Psychoterapeutyczne działające w ramach NFZ
– Infolinia dla dzieci i młodzieży, rodziców i nauczycieli 800 080 222 (całodobowa)
– Telefon zaufania dla rodziców i nauczycieli 800100100 (od poniedziałku do piątku w godz. 12-15)
– Telefon zaufania dla dzieci i młodzieży 116111 (całodobowy)
– Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka 800 12 12 12 (całodobowy)
W sytuacji ostrego kryzysu psychicznego lub stanu zagrożenia życia – telefon alarmowy 112 lub Izba Przyjęć Szpitala Psychiatrycznego.
