24 kwietnia 2026 roku w Narodowym Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego we Wrocławiu ogłoszono laureatów najważniejszych polskich nagród fonograficznych w muzyce klasycznej.
W kategorii Album Roku Muzyka Oratoryjna i Operowa nagrodę Fryderyka dostał album Membra Jesu Nostri – kompozycja Dietricha Buxtehude w wykonaniu solistów: Marzeny Michałowskiej, Marty Krysiak (soprany), Piotra Olecha (kontratenor), Karoal Kozłowskegoi (tenor), Maciej Straburzyński (bas-baryton), zespółu o lubuskich korzeniach Arte Dei Suonatori z liderem Aureliuszem Golińskim na czele i chóru kameralnego Uniwersytetu Zielonogórskiego Cantus Humanus pod dyrekcją dr hab. sztuk muzycznych, profesora i dyrektora Instytutu Muzyki Wydziału Artystycznego Uniwersytetu Zielonogórskiego Bartłomieja Stankowiaka. Do sukcesu przyczynił się również wydawca i reżyser dźwięku Łukasz Kurzawski. Album wydała firma RecArt.
Przed nami dwuczęściowy serial dokumentujący inspiracje, powstanie pomysłu i jego realizację, pasję i motywacje wykonawców. Wreszcie miłość i radość ze wspólnego wykonywania muzyki.
W części I zatytułowanej „W drodze do Baroku” przez swój muzyczy świat poprowadzi nas główny sprawca sukcesu dyrygent Bartłomiej Stankowiak. To właśnie w jego głowie i sercu wszystko się zaczęło.
W części II za tydzień zatytułowanej „W drodze do Fryderyka” poznamy współtwórców sukcesu i ich motywacje do pracy i współpracy.
Dieterich Buxtehude dedykuje Membra Jesu Nostri Gustavowi Dubenowi, dyrektorowi muzycznemu Jego Najjaśniejszej Mości Króla Szwecji, którego nazywa także swoim czcigodnym przyjacielem. Dzięki bliskim związkom tych dwóch muzyków dotrwała do naszych czasów znaczna część kompozycji wokalnych Buxtehudego, gdyż znalazły się one w tzw. Kolekcji Diibena, zbiorze obejmującym ponad dwa tysiące manuskryptów i druków. Wśród nich znajduje się także tabulatura dzieła. Na dole karty tytułowej widnieje data 1680 i jest to jedyna wskazówka dotycząca daty. Na cykl składa się siedem kantat.
Bartłomiej Stankowiak – ukończył podstawową szkołę muzyczną im. Grażyny Bacewicz w Nowej Soli. Studiował dyrygenturę symfoniczną pod kierunkiem prof. Renarda Czajkowskiego w Akademii Muzycznej w Poznaniu, którą ukończył w roku 1993. W roku 2005 założył zespół wokalny „Vox humana”, który koncentrował swój repertuar wokół muzyki sakralnej dawnych epok, sięga jednak także do muzyki współczesnej. Przez wiele lat współpracował z orkiestrą barokową „Accademia dell’Arcadia”. Współpracuje z Niemiecko Polską Orkiestrą Młodzieżową. Prowadzi Chór Kameralny Uniwersytetu Zielonogórskiego „Cantus humanus”. Jest inicjatorem i dyrektorem artystycznym cyklu koncertowego magna Opera Sacra (www.magnaoperasacra.pl), w ramach którego we współpracy z Orkiestrą Arte dei Suonatori wystawiane są największe dzieła oratoryjne epoki Baroku i Klasycyzmu. W obecnej kadencji zajmuje stanowisko Dyrektora Instytutu Muzyki Uniwersytetu Zielonogórskiego.
ORKIESTRA ARTE DEI SUONATORI Ponad 30 lat temu skrzypkowie Ewa i Aureliusz Golińscy zapoczątkowali w Polsce ruch wykonywania muzyki minionych epok w sposób historycznie poinfor¬mowany i utworzyli grupę, która stała się jednym z wiodących polskich zespołów na międzynarodowej scenie muzycznej. Po latach wspólnych i indywidualnych doświadczeń, poszukiwania artystyczne muzyków skupiają się na nieustannej eksploracji sedna języka muzycznego kompozytorów minionych epok, co w połączeniu z historycznymi instrumentami doprowadziło do stworzenia stylu, który jest zarówno historyczny, nowoczesny, jak i całkowicie indywidualny.
CHÓR KAMERALNY UNIWERSYTETU ZIELONOGÓRSKIEGO CANTUS HUMANUS od początku swojego istnienia współtworzy festiwal Magna Opera Sacra. Zespół powstał w roku 2015 w wyniku połączenia Polskiego Chóru Kameralnego Cantus Polonicus oraz Chóru kameralnego Vox humana. Powstał nowy zespół, który jako główny cel postawił sobie wystawianie wielkich dzieł sakralnych w ramach Magna Opera Sacra i koncertów Lubuszanie in memoriam. Realizując te założenia w kolejnych latach, Cantus humanus wykonał szereg najsłynniejszych dzieł oratoryjno-kantatowych.
Zdjęcia z nagrań albumu udostępnione przez Bartłomieja Stankowiaka w imieniu swoim i uczestników.
