Kamil Stoch w niedzielnym konkursie Pucharu Świata na mamucim obiekcie w Planicy oddał ostatni skok. 38-letni narciarz tym samym zakończył długą i pełną sukcesów karierę, które sprawiają, że jest jednym z najbardziej utytułowanych polskich sportowców w historii.
Do ostatniej próby, w której uzyskał 190 metrów, wystartowała go machając chorągiewką jego żona – Ewa Bilan-Stoch, a przy zejście z zeskoku szpaler dla mistrza utworzyli młodzi skoczkowi ze szkółki KS Eve-nement Zakopane, którą małżeństwo założyło w 2014 roku.
Pierwsze punkty
Na wielkiej scenie Pucharu Świata Stoch zadebiutował 17 stycznia 2004 w Zakopanem; w premierowych zawodach został sklasyfikowany na 49. pozycji. Pierwsze punkty wywalczył 11 lutego 2005 w Pragelato, gdzie uplasował się na siódmym miejscu, a pierwsze podium i zwycięstwo jednocześnie odnotował 23 stycznia 2011 na Wielkiej Krokwi.
Największe sukcesy
Największe sukcesy „Rakiety z Zębu” – przydomek nawiązujący do miejsca zamieszkania przylgnął do niego, gdy jeden z serwismenów napisał go na nartach – to cztery medale olimpijskie, w tym trzy złote indywidualnie, jakie wywalczył w igrzyskach w Soczi (2014) i Pjongczangu (2018). Ma w dorobku sześć medali mistrzostw świata, w tym dwa złote. Ponadto wywalczył srebrny i dwa brązowe medale mistrzostw świata w lotach.
Dwukrotnie zdobył Kryształową Kulę (2014, 2018) za triumf w klasyfikacji końcowej PŚ, a jego kolekcję trofeów uzupełniają trzy zwycięstwa w prestiżowym Turnieju Czterech Skoczni (2017, 2018, 2021). W sumie odniósł 39 pucharowych zwycięstw, a na podium zawodów indywidualnych stanął 80-krotnie.
Kamil Stoch zakończył karierę
Jeden z najlepszych polskich sportowców Kamil Stoch niedzielnym występem na skoczni w Planicy zakończył karierę. Zdobył m.in. trzy złote medale olimpijskie, co czyni go najbardziej utytułowanym spośród biało-czerwonych w zimowych igrzyskach.
Początki kariery
Stoch urodził się 25 maja 1987 roku w Zakopanem. Na nartach zaczął jeździć już jako trzylatek. Miał osiem lat, gdy zapisał się do klubu LKS Ząb i oddał pierwszy skok. Jak przyznał później, dyscyplina ta od zawsze go fascynowała. W podzakopiańskim Zębie, jednej z najwyżej położonych miejscowości w kraju, na świat przyszedł m.in. mistrz świata w biegach narciarskich Józef Łuszczek. Niedaleko od rodziców Stocha mieszkał też skoczek Stanisław Bobak.
Mając 12 lat, Stoch zadebiutował na Wielkiej Krokwi w Zakopanem. Jako przedskoczek w zawodach PŚ w kombinacji norweskiej wylądował na 128. metrze. Tyle nie osiągnął wtedy żaden z dwuboistów.
W 2003 roku był już w reprezentacji seniorów, a 17 stycznia 2004 w Zakopanem po raz pierwszy wystąpił w zawodach Pucharu Świata i zajął 49. miejsce. W 2004 i 2005 wywalczył dwa srebrne medale mistrzostw świata juniorów, ale w konkursach drużynowych. Pierwszy liczący się rezultat wśród seniorów – siódme miejsce w PŚ – osiągnął 11 lutego 2005 w Pragelato.
Rok później na tej samej skoczni zadebiutował w igrzyskach olimpijskich, ale bez większych sukcesów: na skoczni normalnej był 16., a na dużej – 26. Lepiej było w konkursie drużynowym, w którym – w składzie m.in. z Adamem Małyszem – Polacy zajęli piąte miejsce.
Pierwsze zwycięstwo w Pucharze Świata
Pierwszy sukces w konkursie PŚ Stoch odniósł 23 stycznia 2011, zwyciężając na Wielkiej Krokwi. Został wtedy czwartym polskim skoczkiem, który wygrał zawody tej rangi – po Bobaku, Piotrze Fijasie oraz Małyszu – i stał się naturalnym kandydatem na następcę kończącego powoli karierę „Orła z Wisły”.
Po triumfie pod Tatrami szybko przyszły kolejne zwycięstwa w Klingenthal i Planicy, kiedy po raz ostatni w oficjalnych zawodach rywalizował Małysz, który był wtedy trzeci. Słoweński mamut był miejscem symbolicznej zmiany warty – przed wejściem na podium ubrany w góralski strój Stoch zatańczył zbójnickiego, po czym zdjął kapelusz i ukłonił się przed Małyszem.
Mistrz świata i przełomowe lata
W sezonie 2012/13 zajął trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej PŚ. We Włoszech na Trampolino Dal Ben w Predazzo w lutym 2013 roku został mistrzem świata.
Kiedyś ojciec powiedział mi, że trzeba sto razy przegrać, by raz wygrać. Spełniło się. Dziękuję, tato
– powiedział tuż po skoku, który zapewnił mu złoty medal.
Świetny był dla niego sezon 2013/14, z dwoma złotymi medalami olimpijskimi igrzysk w Soczi oraz triumfem w klasyfikacji generalnej PŚ.
Dwa kolejne – 2014/15 i 2015/16 – były mniej udane. Najpierw zajął dziewiąte miejsce w klasyfikacji generalnej PŚ, a w następnym był dopiero 22., choć i tak najlepszy z Polaków. W drużynie wywalczył brązowy medal MŚ 2015 (wcześniej dokonał tego w MŚ 2013).
W 2017 wraz z kolegami cieszył się z sukcesów w drużynie – złota podczas mistrzostw globu w Lahti i zwycięstwa, pierwszego w historii, w końcowej klasyfikacji Pucharu Narodów.
Sezon życia i historyczne osiągnięcia
Pełen sukcesów był sezon 2017/18. W Pjongczangu po raz trzeci został mistrzem olimpijskim. Dołączył wtedy do ekskluzywnego grona polskich sportowców z trzema złotymi medalami igrzysk. Przed nim dokonali tego lekkoatleci Irena Szewińska (3 złote, 2 srebrne, 2 brązowe) i Robert Korzeniowski (4 złote). Później udało się to także Anicie Włodarczyk (3 złote).
W Korei Stoch wywalczył również razem z kolegami z reprezentacji brąz, który był pierwszym w historii medalem imprezy tej rangi biało-czerwonych w drużynie.
W tym samym sezonie po raz drugi wywalczył Kryształową Kulę, a także wreszcie stanął na podium mistrzostw świata w lotach – indywidualnie na drugim stopniu i z drużyną na trzecim.
W 2019 roku cieszył się ze srebrnego medalu mistrzostw świata w Seefeld. Kolejny rok natomiast ponownie przyniósł brąz z drużyną w mistrzostwach świata w lotach.
Łącznie wygrał 39 konkursów PŚ, tyle samo co Adam Małysz, a na podium zawodów cyklu stanął w całej karierze 80 razy.
Turniej Czterech Skoczni
Stoch jest jednym z sześciu skoczków, którzy mają przynajmniej trzy triumfy w Turnieju Czterech Skoczni. Rekordzistą jest Fin Janne Ahonen, który zwyciężył pięć razy.
Polakowi w sezonie 2017/18 udało się wygrać wszystkie cztery konkursy tego turnieju. Poza nim dokonali tego tylko Niemiec Sven Hannawald (2001/02) oraz Japończyk Ryoyu Kobayashi (2018/19).
Ostatnie sukcesy Stoch odnosił jednak dość dawno, bo w 2021 roku. Wtedy po raz ostatni wygrał konkurs Pucharu Świata – 9 stycznia w Titisee-Neustadt, bezpośrednio po Turnieju Czterech Skoczni, w którym triumfował w Innsbrucku i Bischofshofen oraz w klasyfikacji generalnej. W kolejnych latach nie stanął już ani razu na podium indywidualnych zawodów.
Bliski tego był podczas igrzysk w Pekinie w 2022 roku, gdy uplasował się na czwartej pozycji na dużej skoczni i szóstej na obiekcie normalnym. W Chinach szósty był też w rywalizacji drużynowej – mężczyzn i mieszanej.
Ostatnie igrzyska
Igrzyska 2026 w Mediolanie/Cortinie d’Ampezzo, w których skoczkowie rywalizowali w Predazzo, nie były dla niego udane. Zajął 38. miejsce w konkursie na obiekcie normalnym oraz 21. na dużej skoczni. Były to jego 12. indywidualne zawody olimpijskie i – jak się okazało – ostatnie, bowiem w konkursie duetów (który zastąpił rywalizację drużynową) wystąpili Kacper Tomasiak i Paweł Wąsek, zdobywając srebrny medal.
Jak sam mówił w wielu wywiadach, był dzieckiem pełnym energii, która na skoczni eksplodowała. Gdy jeden z kolegów nazwał się „torpedą”, Stoch ochrzcił się „rakietą”. Później jeden z serwismenów podpisał jego narty „Rakieta z Zębu” i ten przydomek przylgnął do niego na dobre.
W sobotę na pożegnalnym spotkaniu z kibicami w Kranjskiej Gorze wspominał, że ze swoich skoków najbardziej zapamiętał lot na mamucie w Planicy w 2017 roku, gdy osiągnął 251,5 m, a także wszystkie „magiczne” skoki po zwycięstwo w Zakopanem.
Cieszył się ogromną sympatią kibiców, którzy nie odwrócili się od niego nawet w ostatnich pięciu latach, pełnych rozczarowań. Do Planicy na jego pożegnanie zjechały ich tysiące.
Symboliczne wsparcie kibiców
Wielką wartość ma dla niego kartka, którą otrzymał w samolocie od nieznajomej kobiety.
– Gdy wracałem samolotem po nieudanym turnieju, przybity, z głową spuszczoną, pewna pani podeszła do mnie, dała mi kartkę i odeszła bez słowa. Później przeczytałem: „Nieważne, co się wydarzy. I tak Ciebie kochamy”. Wracałem do domu szczęśliwy, ze łzami w oczach. Jeżdżę z tą kartką do tej pory – zwierzył się w sobotę w Kranjskiej Gorze.
Już w Planicy usłyszałem też bardzo miłe słowa od Karla Geigera (niemieckiego skoczka – PAP), który powiedział mi, że byłem dla niego inspiracją właśnie w tym sezonie, bo widział, z czym się zmagam. I on też przechodził bardzo trudne chwile i stawiał sobie mnie jako wzór do naśladowania. „Jak ty dałeś radę, to ja też dam radę” – powiedział. To mnie bardzo zbudowało
– dodał Stoch.
Jest on kolejnym utytułowanym absolwentem Zespołu Szkół Mistrzostwa Sportowego w Zakopanem. Uczyli się w niej m.in. Justyna Kowalczyk, medalistki igrzysk olimpijskich w Vancouver w łyżwiarstwie szybkim oraz wicemistrzyni świata w biathlonie Krystyna Guzik (wcześniej znana pod nazwiskiem Pałka). W 2012 roku został magistrem wychowania fizycznego, kończąc wcześniej krakowską AWF. Jego wielką pasją są szybowce. Kibicuje klubowi piłkarskiemu Liverpool FC.
Jesienią 2014 roku Stoch był współzałożycielem klubu narciarskiego KS Eve-nement Zakopane, w którym prowadzona jest m.in. szkółka dla młodych skoczków. Trzy lata później otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Miasta i Gminy Proszowice, skąd pochodzi jego żona Ewa.
Największe sukcesy Kamila Stocha
Do jego najważniejszych sukcesów należą trzy złote medale olimpijskie i jeden brązowy, trzy zwycięstwa w Turnieju Czterech Skoczni i dwie Kryształowe Kule za triumf w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. Wygrał 39 konkursów pucharowych, tyle samo co Małysz.
Do najważniejszych osiągnięć Stocha zaliczyć też należy m.in. złote medale mistrzostw świata – indywidualnie w 2013 roku w Val di Fiemme (Predazzo) i drużynowo w 2017 w Lahti. W 2018 roku został natomiast wicemistrzem globu w lotach.
Kamil Stoch
urodzony 25.05.1987 w Zakopanem
wzrost: 173 cm
klub: KS Eve-nement Zakopane
Największe sukcesy:
Igrzyska olimpijskie
Soczi 2014
1. miejsce w konkursie indywidualnym na normalnej skoczni
1. miejsce w konkursie indywidualnym na dużej skoczni
4. miejsce w konkursie drużynowym
Pjongczang 2018
1. miejsce w konkursie indywidualnym na dużej skoczni
3. miejsce w konkursie drużynowym
4. miejsce w konkursie indywidualnym na normalnej skoczni
Pekin 2022
4. miejsce w konkursie indywidualnym na dużej skoczni
Mistrzostwa świata
– Predazzo 2013
1. miejsce w konkursie indywidualnym na dużej skoczni
3. miejsce w konkursie drużynowym
– Falun 2015
3. miejsce w konkursie drużynowym
– Lahti 2017
1. miejsce w konkursie drużynowym
– Seefeld 2019
2. miejsce w konkursie indywidualnym na średniej skoczni
– Oberstdorf 2021
3. miejsce w konkursie drużynowym
Mistrzostwa świata w lotach
– Oberstdorf 2018
2. miejsce
3. miejsce w konkursie drużynowym
– Planica 2020
3. miejsce w konkursie drużynowym
Puchar Świata
1. miejsce w klasyfikacji generalnej 2013/14 i 2017/18
2. miejsce w klasyfikacji generalnej 2016/17
3. miejsce w klasyfikacji generalnej 2012/13, 2018/19 i 2020/21
39 wygranych konkursów indywidualnych, 80 razy na podium
Turniej Czterech Skoczni
1. miejsce w klasyfikacji generalnej 2016/17, 2017/18 (komplet zwycięstw) i 2020/21
Raw Air
1. miejsce 2018 i 2020
2. miejsce 2017
Letnia Grand Prix
2. miejsce w klasyfikacji generalnej 2010, 2011 i 2020
3. miejsce w klasyfikacji generalnej 2016 i 2022
Sukcesy młodzieżowe:
1. miejsce w mistrzostwach świata młodzików 1999
2. miejsce w mistrzostwach świata juniorów drużynowo 2004 i 2005