Jedne z najrzadszych gatunków ptaków szponiastych w Polsce – sokoły wędrowne – na trwałe wróciły na tereny woj. lubuskiego jako ptaki lęgowe. W lasach regionu gniazduje obecnie co najmniej 15 par tych ptaków – poinformował Michał Bielewicz, Regionalny Konserwator Przyrody w Gorzowie Wlkp.
Bielewicz mówi, że powrót sokoła wędrownego do lubuskich lasów to ogromny sukces przyrodników ze Stowarzyszenia na Rzecz Dzikich Zwierząt „Sokół”, leśników, ornitologów z Komitetu Ochrony Orłów oraz administracji Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w Gorzowie Wlkp.
– To również doskonały przykład, że współpraca wielu osób i różnych instytucji jest kluczem do sukcesu w realizacji udanych projektów odbudowy populacji zagrożonych wyginięciem gatunków zwierząt – tłumaczy Bielewicz.
Po kilkunastu latach prowadzonego przez stowarzyszenie „Sokół” programu reintrodukcji sokoła wędrownego na obszarach leśnych, po raz pierwszy na Ziemi Lubuskiej lęg tego gatunku został zaobserwowany w 2018 r. na terenie Nadleśnictwa Dębno.
Z danych literaturowych wiemy, że ostatni znany i pewny lęg tych ptaków na terenie obejmującym mniej więcej obszar woj. lubuskiego odnotowano w 1936 r. w okolicach Bledzewa
– wyjaśnia Bielewicz.
Konserwator wskazał, że dzięki cyklicznemu wypuszczaniu na wolność młodych ptaków odchowanych w niewoli, budowie dużej liczby sztucznych platform gniazdowych oraz pozostawianiu przez leśników w lasach licznych biogrup, kęp i przestojów udało się z sukcesem odbudować populację nadrzewną sokoła. Od 2018 r. utworzono w lubuskich lasach także 15 stref ochrony miejsc rozrodu tych ptaków.
Sokoły wędrownie można spotkać w wielu miejscach woj. lubuskiego, nie tylko w lasach, ale również w miastach takich jak Gorzów Wlkp. czy Zielona Góra. Nie zawsze są to ptaki lęgowe, – czasami tylko koczujące lub wykorzystujące przestrzenie miejskie do polowań na gołębie, to jednak każde spotkanie z tymi najszybszymi ptakami świata jest wielką gratką.
Niegdyś sokół wędrowny gnieździł się dość licznie niemal w całym kraju, zarówno na obszarach leśnych na drzewach, jak i na terenach podgórskich, wykorzystując półki skalne, na których odchowywał młode. Na początku lat 50. ub. wieku nastąpił katastrofalny spadek liczebności tego gatunku. Zabójcze dla sokołów okazały się stosowane w rolnictwie pestycydy, które trafiły do ich organizmów wraz z pokarmem i powodowały straty w lęgach. Skutek był taki, że pod koniec lat 60. minionego wieku sokoły niemal zupełnie zniknęły jako ptaki lęgowe w Polsce.
Sokoły wędrowne należą do jednych z najrzadszych ptaków drapieżnych w Polsce, a ich ścisłą ochronę sankcjonuje zarówno prawo krajowe, jak i europejskie. W naszym kraju te ptaki występują zarówno na obszarach zurbanizowanych jak i w lasach, które są ich naturalną ostoją.
Czytaj także:
Bieliki z Lubuskiego szykują się do lęgów. Gniazdo może ważyć nawet tonę
Co najmniej 100 par bielików przygotowuje się do rozpoczęcia lęgów na terenie woj. lubuskiego. To największy drapieżnik wśród ptaków szponiastych gniazdujących w naszym kraju - mówi Michał Bielewicz, Regionalny...
Czytaj więcejDetails
