To wydarzyło się naprawdę.
Jan Szembek urodził się w 1911 roku w Wysocku Wielkim koło Ostrowa Wielkopolskiego. Po ukończeniu gimnazjum trafił do szkoły Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim. Po studiach na wydziale rolniczym Uniwersytetu Jagiellońskiego wraz z wybuchem wojny został zmobilizowany do Dywizjonu Artylerii Ciężkiej, wchodzącego w skład Armii Łódź.
Po kapitulacji stolicy ukrywał się, działając jednocześnie w strukturach państwa podziemnego Armii Krajowej. W 1942 roku osadzono go w więzieniu w Tarnowie. Następnie po brutalnych przesłuchaniach przewieziono do Auschwitz Birkenau, a następnie osadzono w Sachsenhausen niedaleko Oranienburga, przeżył.
Po wojnie na stałe zamieszkał w Gorzowie. Zachęcany przez żonę Wandę spisał swoje obozowe wspomnienia. Zmarł w 1978 roku. Po wielu latach córka Maria opracowała wspomnienia ojca i opublikowała je w Internecie. Wydała też dedykowany tacie tomik poezji pt. „Spopieleni”.
