Nie żyje Irena Linkiewicz – nasza koleżanka, uznana reportażystka i wieloletni pracownik Radia Zachód.
Irena Linkiewicz urodziła się 13 września 1945 roku. Do Zielonej Góry przyjechała w 1974 roku i mieszkała tutaj do teraz. Z rozgłośnią związana od 1 maja tego samego roku. Nazywania carycą reportażu i mistrzynią naturalnej groteski.
Linkiewicz była absolwentką filologii polskiej Uniwersytetu Wrocławskiego, zaraz po studiach rozpoczęła pracę w szkole. W 1974 roku rozpoczęła pracę w rozgłośni zielonogórskiej. W 1976 roku zdobyła pierwszą nagrodę za reportaż „Szczęśliwa miłość”, a w 1980 pierwszą nagrodę w ogólnopolskim konkursie za reportaż „Uwertura życia”. Praktycznie rok po roku była laureatką prestiżowych nagród dziennikarskich m.in. nagrody Polskiego Radia tzw. Złotego Mikrofonu w 1988 roku, nagrody Ksawerego Prószyńskiego 1986 roku. W 1994 została nominowana do nagrody nazywanej radiowym Oskarem – Prix Italia. Doceniona w międzynarodowym konkursie Solerra Chiara w Asyżu we Włoszech za reportaż „Serce spokojne”. W 1988 roku otrzymała Grand Prix Wigry za reportaż „Odrobina Sarmatyzmu”. Czterokrotnie była laureatką nagrody Dziennikarza Roku 1996, 1997, 2000 i 2004. W konkursie „Wspólna Europa” dwukrotnie zdobyła pierwsze miejsce za reportaż – „Cztery sery dzban maślanki” oraz „Obywatele świata”. W 2011 roku otrzymała specjalną nagrodę Rady Programowej Radia Zachód za całokształt twórczości. W swoim wystąpieniu mówiła wówczas, że praca reportera nie istnieje bez bohaterów swoich reportaży.
Reportażysta Cezary Galek mówi, że trudno zaakceptować jej brak. Zdaniem Galka reportaże Ireny Linkiewicz pokazywały wiele wartości uniwersalnych.
Nasza radiowa koleżanka Grażyna Walkowiak mówi, że Irena Linkiewicz była perfekcjonistką. Gdy pracowała nad reportażem poświęcała się mu bez reszty.
Konrad Stanglewicz wspomina, że Irena Linkiewicz miała wyjątkowy dar nawiązywania relacji z bohaterami swoich reportaży.
Jan Smyk autor Antologii Reportażu i wieloletni dziennikarz Radia Białystok poświęcił Irenie Linkiewicz fragment swojej pracy. Reportaże Ireny Linkiewicz były doceniane w kraju i na świecie.
Irena Linkiewicz wspólnie z dziennikarką i reporterką radiową Janiną Jankowską stworzyły w 1994 roku reportaż „Krajobraz po naświetlaniu” ukazujący losy mieszkańców Czarnobyla. Reportaż został nominowany do prestiżowej międzynarodowej nagrody Prix Italia. Janina Jankowska mówi, że odchodzi legenda polskiego reportażu.
W naszej rozgłośni przepracowała kilkadziesiąt lat. Zmarła w wieku 74 lat.
Posłuchaj reportażu „Nawet gdy wszyscy zapomną”
Posłuchaj reportażu: Uwertura do życia
Więcej archiwalnych reportaży Ireny Linkiewicz
Archiwalne reportaże znaleźć można na portalu Polskiego Radia.
