Łukasz Żal odebrał Złotą Żabę za zdjęcia do filmu „Ojczyzna” podczas sobotniej (14 listopada) gali zamknięcia 34. festiwalu ToruńCamerimage. Srebrną Żabą doceniono Jaspera Spanninga za „Kobietę nieznaną”, a Brązową Żabą – Michaiła Krichmana za „Minotaura”.
Dalsza część tekstu pod nagraniem
Podczas uroczystości, która odbyła się w Centrum Kulturalno-Kongresowym Jordanki, ogłoszono zwycięzców sekcji konkursowych. Złota Żaba w konkursie głównym trafiła do Łukasza Żala za zdjęcia do „Ojczyzny” Pawła Pawlikowskiego. Obraz, którego scenariusz reżyser współtworzył z Henkiem Handloegtenem, poświęcono relacjom niemieckiego pisarza Thomasa Manna (w tej roli Hanns Zischler) z córką Eriką (Sandra Hüller) i synem Klausem (August Diehl). Akcja rozgrywa się w 1949 r., w trakcie podróży z położonego w amerykańskiej strefie wpływów Frankfurtu do kontrolowanego przez Sowietów Weimaru, w którą Mann wyrusza z Eriką.
Jestem wzruszony, że w tym głośnym świecie nasz cichy film tak pięknie się przebija. Jestem z tego powodu bardzo szczęśliwy. Chciałem podziękować Pawłowi Pawlikowskiemu za tę podróż, za jego przyjaźń, za wszystkie rozmowy, za cały proces, dla którego kocham te filmy robić, scenografom Kasi Sobańskiej i Marcelowi Sławińskiemu za nasze wspólne dokumentacje, za dochodzenie do tego, jak to wszystko ma wyglądać. Dziękuje Ewie Puszczyńskiej za zaufanie
– podkreślił Żal.
Wyróżnienie zadedykował zmarłemu we wrześniu operatorowi Ryszardowi Lenczewskiemu.
Srebrną Żabę otrzymał Jasper Spanning za „Kobietę nieznaną” May el-Toukhy, a Brązową – Michaił Krichman za „Minotaura” Andrieja Zwiagincewa.
Statuetkę za wybitne osiągnięcia w sztuce aktorskiej wręczono Janowi Englertowi.
W normalnym układzie z tysiąca rzemieślników rodzi się jeden artysta. W dzisiejszych czasach z tysiąca artystów rodzi się jeden rzemieślnik. W zawodzie operatora jest to niewykonalne. Operator musi najpierw umieć, a potem, kiedy dołoży do tego swój talent, zaangażowanie, może stać się artystą. Z tych kilku zawodów zajmujących się filmem jego artyzm jest najbardziej sprawdzalny. Dotyczy kilku profesji – malarstwa, psychologii. Wybitny operator nie tylko widzi, ale również słyszy. Jeśli to potrafi, jest artystą
– stwierdził, dziękując wszystkim autorom zdjęć, z którymi pracował.
Nagrodę Filmową Marszałka Województwa Kujawsko-Pomorskiego otrzymała Maja Komorowska.
Mam poczucie, że to, że jesteśmy tutaj – w tych niespokojnych czasach i po tym, co stało się dosłownie kilka dni temu – że sztuka, film, teatr to jest pojedynek. Pojedynkujemy się, mimo wszystko ciągniemy życie dalej. To, że ten festiwal tu jest, że wy jesteście… Mam poczucie, że ratujecie człowieczeństwo (…). Dziękuję i próbujmy pojedynkować się dalej, żeby dobro zwyciężyło to zło, które jest straszne
– zaapelowała.
Za wybitne osiągnięcia w montażu uhonorowano Joe Walkera.
Autorzy zdjęć i montażyści dzielą jedną z najstarszych kreatywnych relacji w naszym zawodzie. Układ ten nie zawsze jednak był powszechnie rozumiany. Przeczytałem kiedyś recenzję, w której krytyk napisał: „operator doskonale wiedział, jak długo utrzymać ujęcie”. Przyznaję, że poczułem zazdrość. Montażyści patrzą na autorów zdjęć tak jak najmłodsi w rodzinie patrzą na swoje starsze rodzeństwo: błyskotliwi, romantyczni ludzie, którzy naprawdę wiedzą, jak działa ten świat, i noszą lepsze kapelusze… Jednak tamten krytyk miał po części rację. Autor zdjęć sprawia, że obraz staje się trudny do porzucenia. Z kolei zadaniem montażysty jest faktyczne porzucenie go, ale wyłącznie we właściwym momencie
– zwrócił uwagę współtwórca „Diuny” i innych filmów Denisa Villeneuve’a.
Nagrodę publiczności przyznano „Dzikiemu Koniowi Dziewięć” Martina McDonagha ze zdjęciami Bena Davisa.
Laureatką konkursu debiutów operatorskich została Eira Wyn Jones („Effi o Blaenau” w reż. Marca Evansa). Z kolei w konkursie debiutów reżyserskich bezkonkurencyjny okazał się Kaifeng Zhong, twórca „Atlantic Rhapsody”.
Statuetka w konkursie seriali telewizyjnych przypadła autorowi zdjęć do pierwszego odcinka serialu „Wśród nocnej ciszy” Maciejowi Sobierajowi, a wyróżnienie specjalne – reżyserowi Janowi Holoubkowi.
W konkursie filmów polskich wyróżniono Alana Ruczyńskiego za zdjęcia do „Kobiety stanu wolnego”, którą reżyserował wraz z Elizą Godlewską.
W konkursie długometrażowych filmów dokumentalnych triumfowała Eva Kraljević („To Hold a Mountain”), a w konkursie krótkometrażowych filmów dokumentalnych – Maxim Arbugaev i Vladimir Egorov („Chuuraa”).
Nagroda w konkursie wideoklipów powędrowała do Jeffa Biermana, autora zdjęć do „What You Want” Angele ft. Justice, a wyróżnienie specjalne – do reżysera Romaina Gavrasa za „Storm” Gener8tion.
Złotą Kijankę w konkursie etiud studenckich szkół filmowych i artystycznych zgarnęła autorka zdjęć do „Revolver” Francesca Avanzini, Srebrną Kijanką doceniono Paula Adera za zdjęcia do „Nika’s Room”, a brązową – Enrico Barbaro Jra. za „Until We Bury Them!”.
Zamykając uroczystość, dyrektor i twórca festiwalu Marek Żydowicz podsumował, że w tym roku imprezę odwiedzili goście z 70 krajów.
Malkontenci powiedzą: cóż to znaczy, skoro i tak do Torunia przyjeżdżają turyści z zagranicy. Oczywiście, przyjeżdżają, ale nie na cały tydzień, by dyskutować o najważniejszych problemach współczesnego człowieka opowiadanych przez film. W Toruniu budujemy Europejskie Centrum Filmowe Camerimage. W tym roku (…) udało się udostępnić państwu halę zdjęciową. Seminaria i zajęcia, które tam się odbyły, pokazały, jak bardzo ten budynek jest potrzebny Toruniowi, Polsce. Budowa naszego centrum to zwrot ku przyszłości. Ten proces wymaga dalszego wsparcia. Wierzę, że ministerstwo będzie nadal pomagać
– powiedział, dziękując za dotychczasową pomoc.
Marszałek woj. kujawsko-pomorskiego Piotr Całbecki dodał, że „nie wystarczy raz wejść do Unii Europejskiej, trzeba dokładać do niej kolejne cegiełki”. – Dlatego Europejskie Centrum Filmowe Camerimage powstanie – podsumował.
Wieczór zwieńczył pokaz „Ostatniego Hamleta” Simona Stone’a z Andrew Scottem, Olivią Colman, Joem Locke’em i Johnnym Flynnem w obsadzie. Fabuła przenosi widzów do Londynu przełomu lat 80. i 90. „Ian Charleson, aktor znajdujący się u szczytu kariery, otrzymuje nieoczekiwaną propozycję zagrania Hamleta na deskach prestiżowego National Theatre. Wydaje się, że przed artystą otwiera się kolejny ważny rozdział zawodowego życia. Wkrótce jednak dowiaduje się, że choruje na AIDS. Diagnoza stawia pod znakiem zapytania jego plany i marzenia, a jednocześnie staje się początkiem niezwykłej walki o możliwość stworzenia roli życia” – czytamy w festiwalowym opisie filmu.
34. Międzynarodowy Festiwal Filmowy ToruńCamerimage trwał od 7 do 14 listopada. Jego patronem medialnym była Polska Agencja Prasowa.
