Salomea Perlmutter

Salomea Perlmutter (1865–1936) córka lwowskiego buchaltera Jakoba Naftalego Perlmuttera i Jetty (Jente) Kaczke. Rodzice zawarli małżeństwo rytualne; poza Sarą mieli jeszcze dwie córki: Chane Ruchel i Leę – obie również nauczycielki. Sara pozostała stanu wolnego. W 1919 r. miała na pełnym utrzymaniu siedmioletnią dziewczynkę – sierotę po bratanku. Ukończyła 8-kl. szkołę wydziałową we Lwowie; następnie c.k. seminarium nauczycielskie we Lwowie; 1903 – stopień doktora filozofii na Uniwersytecie w Bernie. Zaangażowana w ruch socjaldemokratyczny. Na początku XX w. była członkinią stowarzyszenia „Ognisko kobiet” we Lwowie, intensywnie publikowała (pod pseudonimem „Trawiecka”) na łamach krakowskiego „Nowego Słowa” na tematy dotyczące sytuacji kobiet w świecie robotniczym. W1936 r. złożyła w darze lwowskiej bibliotece im. Ossolińskich swoją korespondencję z lat 1902-09 – zbiór listów, zawierających m.in. te od S. Brzozowskiego.